Welkom lieve lezer! Wat leuk dat je je hebt ingeschreven voor mijn nieuwsbrief. Via deze weg houd ik je op de hoogte van mijn leven als schrijver in beweging. Lees je me?

De zomer loopt op zijn einde. De vakantie is voorbij. De eerste schrijfdagen zitten er alweer op. Eenmaal thuis geniet ik graag nog even na van de kampeervakantie met ons gezin. Naast de vele foto’s helpen souvenirs mij daarbij.

De dingen die ik dit jaar mee terug bracht van vakantie: Stenen, schelpen, plaatselijke lekkernijen en wc-papier. Wc-papier hoor ik je vragen? Ja, echt waar, wc-papier. Alleen als we in Frankrijk zijn geweest hoor, anders niet. En alleen als we op campings hebben gestaan waar je je eigen toiletrol mee moet brengen hoor, anders niet. Ze hebben namelijk in Frankrijk van dat heerlijke, flinterdunne, lichtroze toiletpapier. Ik hou ervan. Je begrijpt, de komende tijd geniet ik op mijn eigenste toiletpot nog even na van onze kampeervakantie in Bretagne. 

Belofte maakt schuld en die los ik graag in. In mijn vorige nieuwsbrief beloofde ik meer over de inhoud van mijn nieuwe roman met jullie te delen. Bij deze een klein voorproefje.

Hannah

Ik geef het op. Beter wordt mijn spiegelbeeld vandaag niet. Ik loop terug naar de slaapkamer. Leon staart naar mijn koffer, in zijn handen een overhemd en een klerenhanger. Als hij me opmerkt, kijkt hij snel weg en doet een nerveuze poging om het overhemd op de hanger te krijgen.

‘Goddomme Leon, wat sta je daar nou te trutten, man.’

Ik trek het overhemd en de klerenhanger uit zijn handen en hang het met een paar kortdate handelingen op.

‘Dat geklooi, ik kan het niet aanzien. Sorry hoor,’ en ik geef hem de hanger terug.

Ik ben bitchy. Ik weet het en ik gun hem geen tijd om het zelf te doen. 

‘Dank je.’

Hij hangt de hanger met het witte overhemd in de kast. Op de verkeerde plek. Witte overhemden horen bij witte overhemden. Niet bij de blauwe of die met streepjes. Ik houd me in. Hij probeert me te helpen. Het helpt alleen niks. Ik doe het liever zelf. 

Dat getrut, dat gekeuvel om me heen, dat gedoe. Allemaal om het goed te maken. Rot toch op met al je goede bedoelingen. 

‘Schat?’

‘Ja.’

Ik sta met mijn rug naar hem toe in onze kledingkast te kijken en probeer te bedenken wat ik naast mijn onderbroek en bh verder aan zal doen vandaag.

‘Wil je nog een koffie voordat je weggaat?’

‘Ja.’

En nou wegwezen naar beneden zodat ik me in alle rust kan aankleden en de laatste restjes kan inpakken. Ik voel achter me dat hij aarzelt. Me niet beetpakken nu. Niet nu ik in mijn bh en onderbroek sta. Niet aan me zitten nu. Hij slaat zijn armen om me heen, steekt zijn neus in mijn haar. Ademen. Blijven ademen. Toestaan, even dit toestaan. Niks doen. Hij is zo klaar. Dan laat hij me los en loopt de slaapkamer uit. Ik kan weer bewegen.

Hoe het afloopt met Hannah en Leon is nog niet op de pagina geland. Daar komt komende weken verandering in. Nog even doorzetten dan is de eerste versie klaar en kan het grote schaven beginnen.

Op mijn nachtkastje ligt Namasté Motherf*ckers. Een boek van Cally Beaton. Ik ben er nog maar net in begonnen, maar vind het nu al een heerlijk boek.

Cally Beaton komt uit Engeland en gaf een succesvolle carrière in de media op om comedian te worden. Ze heeft een tijd in Nederland gewoond en spreekt een aardig woordje Nederlands. In haar filmpjes op Instagram neemt ze regelmatig de Nederlandse taal op humoristische wijze onder de loep. Daarnaast maakt ze de podcast Namasté Motherf*ckers.

In het gelijknamige boek Namasté Motherf*ckers schrijft ze eerlijk en vol humor over de menopauze. Het is volgens haar geen eindpunt, maar juist een nieuw begin. Daar sluit ik me graag bij aan! Meer weten over Cally Beaton? Neem een kijkje op haar website.

De komende weken doet Cally Beaton een aantal boekwinkels in Nederland aan. Zo is ze woensdag 10 september te gast in boekwinkel Paagman te Den Haag. Zie ik je daar?

Boekverfilmingen. Je houdt ervan of je houdt er niet van. Ik hou ervan! Turks Fruit van Jan Wolkers, Normal People van Sally Rooney en Small things like these van Claire Keegan zijn wat mij betreft pareltjes van voorbeelden.

Dit najaar kan ik daar zeker een nieuwe parel aan toevoegen: Steve. Deze film is een bewerking van de prachtige roman Shy van schrijver Max Porter. Cillian Murphy, mijn favoriete acteur, herenigde voor de boekverfilming met de Belgische regisseur Tim Mielants. Zij werkten eerder al samen aan de boekverfilming van Small things like these.

Vanaf vrijdag 3 oktober is Steve te zien op Netflix. Bekijk de trailer hier. 

Rest mij slechts nog om jullie een fijne nazomer te wensen vol lees- en kijkplezier!

Lieve groet, Maaike Wieringa